Siwienie naszych włosów zależy od nadtlenku wodoru w mieszkach włosowych. Pod wpływem wody utlenionej zablokowana jest synteza melaniny jako naturalnego barwnika naszych włosów.
Nadtlenek wodoru ulega zwiększeniu, ponieważ spada efektywność rozkładającego go enzymu.

Skutkuje to zakłóceniem enzymu, który odpowiadającego za wytwarzanie barwnika w mieszkach. Siwienie włosów umiejscowione może być punktowo lub może występować na całym ciele. Może pojawiać się czasowo, lub na stałe. Problem siwienia może wy również uwarunkowany genetycznie. Niekiedy struktura włosa może się starzeć w sposób przedwczesny, proces dotyczy całej jego długości.

Na trzonie włosa pojawiają się charakterystyczne zgrubieniami, które są zgrupowaniem pigmentu. Włosy stają się łamliwe i kruszą się. Ta forma starzenia się włosów występuje najczęściej na brodzie i wąsach. Powodem takiego stanu rzeczy mogą być pewne nasze predyspozycje takie jak: zła kondycja organizmu, nieprawidłowe żywienie. Pierwsze siwe włosy pojawiają się najczęściej w okolicy skroni. Niekiedy w pierwszej kolejności. Nie siwieją natomiast nigdy włosy łonowe i w pachwinach. Proces zmiany koloru włosa rozpoczyna się w korzeniu. Niedobór pigmentu powoduje zmianę koloru włosów śnieżno biały lub na kremowy. Pojawienie się siwych włosów jest skutkiem zmiany pigmentu w brodawce. Całkowita utrata pigmentu powoduje, iz kolor włosa staje się idealnie biały. Procesowi siwienia nie można zapobiec całkowicie, ale można go spowolnić. Aby siwe włosy pojawiały się później należy przestrzegać zdrowego trybu życia. Brak dbałości jest istotnym czynnikiem wczesnego siwienia. Niedobór minerałów i witamin, świeżego powietrza, odpoczynku, snu, obecność słońca, prowadzi do przedwczesnego siwienia. Przyśpieszyć proces siwienia mogą również czynniki negatywnie wpływające na zdrowie psychiczne takie jak zmartwienia, stany lękowe, smutki, depresje. Bóle głowy powodujące przemęczenie, wyczerpujące choroby, a także przepracowanie również przyśpiesza proces siwienia. Siwienie może być dziedziczone. Istnieją również przypadki osób, które osiwiały w czasie jednej nocy z powodu np. szoku. Gruczoły nadnerczy mają także wpływ na pigmentację włosów. Podczas siwienia mają one obniżoną aktywność. Można przyjąć, że najczęściej procesu siwienia włosów nie można odwrócić. Zdarza się, że kolor powraca, jednak jest to niezwykle rzadki przypadek.

Jedną z chorób, która powoduje łysienie jest celiakia. Wypadanie włosów związane jest z reakcją na gluten, który zawarty jest w pożywieniu. Celiakia jest chorobą układu immunologicznego i może doprowadzić do innych chorób układu związanego z odpornością organizmu. Takim przykładem może być łysienie plackowate. Objawem tej choroby są cienkie, słabe włosy oraz w końcowym stadium ich utrata. Związane jest to z osłabieniem włókna włosa. Wrażliwość organizmu na gluten związana jest w zapalną reakcją jelita, co wpływa w ostateczności na zahamowaniu wchłaniania niezbędnych dla organizmu składników odżywczych. Zdarza się również, że celiakia występuję u osób z problemami hormonalnym i zaburzoną gospodarka hormonalną. Sposobem na powstrzymanie rozwoju i zahamowanie choroby jest dieta bezglutenowa. Nie mniej ważnym czynnikiem doprowadzającym do utraty włosów są wszelkiego rodzaju zmiany hormonalne, głównie u kobiet. Najczęściej można to zaobserwować u kobiet w okresie ciąży. Do momentu rozwiązania za sprawa działających hormonów, włosy są w fazie wzrostu, często stają się grubsze i bardziej odżywione. Sytuacja zmienia się diametralnie po urodzeniu dziecka. Jest to okres, który może trwać od kilku miesięcy do roku i charakteryzuje się n nadmiernym wypadaniem i osłabieniem struktury włosa. Przyczyna tkwi w cebulkach włosów, które przechodzą w stan uśpienia. Nie bez znaczenia mają również terapie hormonalne i tabletki antykoncepcyjne. Kolejna choroba odpowiedzialna za łysienie jest toczeń rumieniowaty, Jest to bardzo rzadka choroba, której objawami są stany zapalne stawów, serca, płuc, nerek, naczyń krwionośnych, a nawet mózgu. Choroba ta swoje podłoże ma w antyciałach, które atakują własne komórki i tkanki, a dokładnie DNA komórki. Choroba dotyczy głównie kobiet, rzadziej mężczyzn. Objawami choroby jest rumień twarzy, wysypki, stany zapalne. Wskutek obronnej reakcji organizmu następuję również utrata włosów. W zależności od stopnia zaawansowania choroby, łysienie może się zatrzymać, jednak najczęściej, na skutek powstałych blizn następuję całkowita i nieodwracalna utrata włosów. Leczenie staje się skuteczne dzięki terapii silnymi lekami przeciwzapalnymi np. Kortykosterydami lub leków, które obniżają działanie układu immunologicznego. Ponieważ zmiany na głowie nie można już odwrócić, zalecany jest w takich przypadkach przeszczep włosów.