Około siedemdziesięciu procent polek poddaje się zabiegowi farbowania włosów. Często jednak dzieje się to kosztem niszczenia włosów i brakiem dbałości o ich stan. Mimo, ze koloryzacja ma nam zapewnić naturalny efekt końcowy, u wielu kobiet pozostawiają on trwały ślad sztuczności. Badania pokazują, że największą bolączka kobiet są rozdwojone, przesuszone końcówki, które zdradzają, iż włosy przeszły zabieg koloryzacji, a barwa naszych włosów jest efektem sztucznego zabiegu. Pomimo tego Polki niestety więcej uwagi poświęcają zabiegom mającym za zadanie upiększyć włosy niż sprawiają, aby były one wypielęgnowane, zdrowe i lśniące. Dlatego warto jest uświadamiać wszystkie kobiety, że pielęgnacja włosów przyniesie dużo lepsze i trwalsze efekty niż zabiegi upiększające, które często zamiast przynosić nam korzyści, wyrządzają nam dużo złego. Aby nasze włosy wyglądały naturalnie powinny być traktowane środkami i preparatami odpowiednimi do ich rodzaju. Obecnie kosmetyki do pielęgnacji włosów ulęgają coraz większemu wyspecjalizowaniu i nakierowaniu na konkretne potrzeby danego włosa. Właściwie dobrany i użyty preparat pozwoli uzyskać pożądany efekt i zadowalający rezultat. W obawie przed niepożądanym efektem, w dzisiejszych czasach bardzo dużą specjalizacje wykazują preparaty do koloryzacji. Kolor włosa uzależniony jest od dwóch barwników. Tak zwana melanina występuję pod postacią koloru brązowego i koloru pomarańczowego. To właśnie od ilości i proporcji tego barwnika zależy nasz naturalny kolor włosów. Włosy białe występują, gdy kora włosa pozbawiona jest barwnika. Taka sytuacje obserwujemy u albinosów. Obecnie znane są 4 metody koloryzacji włosów. Pierwsza metoda to nietrwałe środki koloryzujące. Do tej grupy zaliczamy szampony, żele, spray’e, które zawierają w swoim składzie barwniki stosowane w przemyśle odzieżowym. Środki te odkładają się na powierzchni włosa, i zmieniają odbicie światła. Barwnik zmywa się jednak po kilku umyciach. Drugim rodzajem preparatów są naturalne środki koloryzujące, np. wyciąg roślinny pod postacią henny. Wadą tej metody rezultat trudny do przewidzenia, oraz nietrwały efekt. Do kolejnej Gamy środków koloryzujących zaliczamy farby półtrwałe, które najczęściej służą nam do robienia refleksów na naszych włosach. Ponieważ nie zawierają substancji wybielających nie możemy uzyskać koloru jaśniejszego niż nasz naturalny. Ponadto dość łatwo wymywają się

Istnieją trzy fazy życia włosa. Pierwsza faza, zwana anagenową, to faza aktywnego wzrostu włosa, która u kobiet trwa przeciętnie do siedmiu lat, u mężczyzn przebiega nieco krócej, około pięciu lat. Z początku nowy włos określany jest mianem mieszka, dopiero po okresie kilku miesięcy wyrastający włos staje się grubszy o określonym kolorze. Przyjęte jest, że w tej fazie znajduję się około dziewięćdziesięciu procent włosów. Druga faza dotyczy okresu przejściowego i jest ona określana jako faza katagenowa.

Czas jej trwania nie przekracza jednego miesiąca. W tej fazie włosy nie wydłużają się, mieszka włosowe kurczą i dochodzi do całkowitego obumarcia włosa. Końcowym etapem życia włosa jest ostatnia faza telogenowa, czyli tak zwanego uśpienia, podczas którego nowy zalążek włosa wypycha stary włos. Czas jej trwania to około pół roku. Pod wpływem przebytego stresu włosy mogą samoistnie i przedwcześnie przejść do tej fazy. Jest to jednak proces odwracalny. Sama struktura włosów jest uwarunkowana genetycznie. To właśnie od tego głównego czynnika zależy, czy włos jest gruby, cienki, szorstki, czy miękki. Mamy do czynienie z czterema strukturami włosa. Włosy charakteryzujące się najmniejszym obwodem są delikatne, miękkie, połyskliwe i jedwabiste w dotyku. To właśnie taki rodzaj włosa najlepiej odbija światło. Fakt, iż najczęściej nie posiadają one rdzenia i maja cieńszą warstwę korową, powoduje, że są bardziej narażone na uszkodzenia i czynniki zewnętrzne.

Najczęściej występują włosy o średniej grubości, które cechują duża objętość, i elastyczność, dzięki czemu najłatwiej poddają się zabiegom fryzjerskim. Włosy tego typu posiadają wszystkie warstwy: korową, rdzeniową i warstwę zewnętrzną. Kolejna struktura to włosy grube, które cechuje największy obwód. W dotyku są twarde, maja dużą objętość i są ciężkie. Ostatnim rodzajem włosa są włosy szorstkie. Mogą one występować zarówno pośród włosów delikatnych, średnich o grubych. Profil naszych włosów określa nie tylko struktura, ale ich gęstość. Najmniejsza gęstość posiadają włosy cienkie, największa włosy grube. Określając specyfikę włosa możemy je podzielić również ze względu na jego rodzaj. Istnieją włosy proste, które maja okrągły kształt, oraz włosy kręcone, które kształtem zbliżone, są do owalnego. Spotykamy włosy suche lub skłonne do przetłuszczania się. Na ich kondycje w dużej mierze wpływają zabiegi kosmetyczne i czynniki zewnętrzne.

Łysienie anagenowe zwane również dystroficznym, objawia się gwałtowną utratą włosów i polega na zakończeniu wzrostu włosa poprzez zatrzymanie podziałów komórkowych wewnątrz struktury włosa i w ostateczności do przerwania ciągłości korzenia. Mieszki włosów ulegają początkowo osłabieniu i zniszczeniu, co w ostateczności prowadzi do całkowitej utraty włosa. Może dojść również do uszkodzenia cebulki włosa. Przyczynami łysienia jest zazwyczaj czynnik chemiczny podany do organizmu w bardzo dużej ilości lub dawce, który uszkadza strukturę włosa. Za taki typ łysienia odpowiadają niektóre grupy leków. Są to leki używane w terapii nowotworowej tak zwane dawki chemioterapii, ale równie szkodliwa jest radioterapia, dawki silnych antybiotyków, czy tez promieniowanie jonizujące. Do łysienia anagenowego dochodzi także w przypadku zatrucia metalami ciężkimi. Łysienie anagenowe pojawia się praktycznie zaraz po odstawieniu uszkadzającego czynnika. Reakcja organizmu jest natychmiastowa. Włosy zaczynają wypadać jeszcze w pierwszym etapie wzrostu. Pomimo tak gwałtownego przebiegu, ten typ łysienia nie jest stały i długotrwały. Ponieważ na włosy działa głównie czynnik chemiczny, objawy takiego łysienia mogą przybierać różne postacie i formy. Jest to również uzależnione od dawki leku, bądź jakiegokolwiek innego działającego czynnika, od wrażliwości i odporności organizmu. Łysienie anagenowe możemy spotkać u osób, które cierpią na łysienie plackowate, które objawia się nieregularnymi obszarami na głowie, pozbawionymi włosów. Istnieje również zespół łysienia anagenowego. Głownie występuje on u dzieci. Może występować pod postacią łysienia plackowatego lub rozlanego, ale nie towarzysza mu stany zapalne. Najczęściej taki rodzaj łysienia u dzieci pojawia się w okolicy potylicznej. Powodem utraty włosów, są bardzo luźne ich osadzenie w mieszkach, przez co dochodzi do ich wypadania. Włosy pomimo tego, że są w fazie aktywnego wzrostu, pozbawione są pochewki. Skutkiem jest wypadanie włosa razem z korzeniem. Najczęściej do takiego łysienia może dojść bardzo szybko i w bardzo banalny sposób, np. wycieranie głowy w poduszkę. Zespół łysienia anagenowego prawdopodobnie ma podłoże genetyczne i jest dziedziczone. Choroba ta ma zazwyczaj charakter przebiegły, ale zaobserwowano również, ze może samoistnie ustąpić.

Przyczyna łysienia mogą być również choroby związane z problemem dermatologicznym. Mowa tu o chorobach skóry, do których należą łupież, łojotok, świąd, grzybica, egzema, łuszczyca, ale także nadmierna dieta zaburzająca gospodarkę całego organizmu. Osobnym przypadkiem jest wypadanie włosów spowodowane zatruciem lekami, lub przebyta terapia: hormonalna, antybiotykową, czy nowotworową. Również niektóre substancje, które dodawane są do kosmetyków mogą powodować uszkodzenie włosa, i w ostateczności do jego wypadania. Na stan naszych włosów bardzo duży wpływ ma również nasza psychika i nasze samopoczucie. Nie od dziś zaobserwowano przypadki utraty włosów pod wpływem bardzo silnego stresu. Kolejna powodem utraty włosów jest czynnik mechaniczny. Pojawia się on na skutek np nieodpowiedniego uczesania. Jeżeli taki stan rzeczy trwa krótko, bądź jednorazowo, to włosy maja szanse odrosnąć, natomiast, jeżeli taka sytuacja przedłuża się, wówczas może dojść do całkowitego zaniku mieszka włosowego i w ostateczności do trwałego wyłysienia. Na wypadanie włosów skarżą się również nastolatki, które wchodzą w wiek dojrzewania. W tym wypadku z kolei przyczyn utraty włosów możemy upatrywać w zaburzonym funkcjonowaniu gospodarki hormonalnej. Taki stan rzeczy najczęściej dotyka chłopców, ze względu na działanie męskiego hormonu płciowego. Przyczyn łysienia i nadmiernej utraty włosów jest bardzo dużo, natomiast w wielu przypadkach możemy sami zapobiec temu procesowi. Należy przede wszystkim dbać o kondycje naszych włosów, ale również nie możemy zapominać o zdrowym trybie życia i odpowiedniej dla nas diecie, bogatej w niezbędne witaminy takie jak witamina C, która odpowiedzialna jest za przyswajanie żelaza w organizmie. Żelazo natomiast jest bardzo ważnym składnikiem mineralnym, to właśnie jego brak może nasilić wypadanie włosów. Nie bez znaczenia w naszej codziennej diecie cynk i miedź. Korzystnie wpływa również na nasze włosy picie dużej ilości wody. Aby cieszyć się zdrowym wyglądem naszych włosów, oprócz racjonalnego odżywiania, należy pamiętać o higienie naszej skóry. Jeżeli dzieje się coś, co nas niepokoi powinniśmy niezwłocznie udać się do specjalisty i poszukać przyczyny naszych dolegliwości. Nie powinniśmy lekceważyć żadnego niepokojącego objawu i przede wszystkim szukać pomocy u dermatologa.

Łysienie jest choroba, którą cechuje nadmierna i nienaturalna utrata włosów. W dzisiejszych czasach stanowi coraz większy problem, zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Nadmierne wypadanie włosów przestaje być już domeną tylko i wyłącznie osób starszych. Przeciwnie, dotyka również młodych ludzi, co powoduje nie tylko narastające kompleksy, ale także pewne zaburzenia w swerze psychologicznej oraz oceny własnej osoby. Dlatego tak ważna jest profilaktyka i jak najwcześniejsza konsultacja z lekarzem specjalistą, w tym przypadku z dermatologiem. Pozwoli ona ocenić przyczyny wypadania włosów oraz ustalenie rodzaju łysienia. Dzięki takim działaniom, chory ma szanse na podjęcie odpowiedniego dla swojego schorzenia leczenia i opracowanie terapii, która być może zahamuje proces utraty włosów. Proces wypadania włosów jest naturalna przyczyną. Nasz niepokój powinna wzbudzić utrata więcej, niż kilkudziesięciu włosów dziennie.

Zjawisko łysienia dotyczy głównie włosów na głowie i polega na zatrzymaniu wytwarzania włosa. Przyczyny łysienia mogą być bardzo różne i zależą od wielu czynników. Pierwszym czynnikiem wypadania włosów jest męski hormon płciowy zwany androgenem. Jak sama nazwa wskazuje, łysienie dotyczy w głównej mierze mężczyzn, najczęściej, którzy ukończyli pięćdziesiąty rok życia. Na tę dolegliwość skarży się około osiemdziesiąt procent mężczyzn. W niewielkiej ilości może dotykać również kobiet.

Kolejna przyczyna wypadania włosów stanowią wszelkiego rodzaju zaburzenia. Mowa tu o zaburzeniach hormonalnych, zaburzeniach całego układu nerwowego oraz chorobach układu immunologicznego. To wszystko wpływa na spowolnienie produkcji włosa, który staje się coraz cieńszy i słabszy. W wyniku tych zaburzeń włosy bardzo szybko przerzedzają się, co może doprowadzić do tworzenia się charakterystycznych placków, wówczas mówimy tu o łysieniu plackowatym. Niekiedy dochodzi do zlewania tych miejsc w jedną całość. Łysienie spowodowane tymi czynnikami dotyczy każdej grupy osób, bez względu na wiek i płeć. Trzecia przyczyna wypadania włosów są choroby zakaźne, głównie jest to gruźlica, zapalenia płuc, dur brzuszny. Przyczyna może być również grypa i wysoka gorączka. Taka sytuacja spowodowana jest toksynami, które mogą przedostawać się do włosa i zaburzać jego funkcjonowanie, co powoduje osłabienie struktury włosa i w ostateczności do jego utraty.